Lees de recensies over onze HBkids Groepen
Anoniem
Hoe heeft u de dienst ervaren: Heel positief. In de groep heerste een hele fijne en veilige sfeer. Vanaf het eerste moment voelde ik me als ouder begrepen, dat ik me niet hoefde te excuseren voor eventueel bijzonder of druk gedrag van mijn zoon, omdat hij gewoon geaccepteerd en gezien werd zoals hij is. Ook heel fijn om contact met de andere ouders te hebben! Fijn dat je niks hoeft uit te leggen en je niet hoeft te verdedigen omdat mensen niet begrijpen hoe het is om een HB-kind op te voeden. Er werd goed aan mijn zoon’s ontwikkeldoelen gewerkt en hij is daarin ook mooi vooruit gegaan. Het was jammer dat de groep op het laatst zo klein was. Het is dan moeilijk om aan bepaalde doelen te werken (zoals sociale vaardigheden, m.n. omgaan met verschillende type kinderen en leren om niet altijd je eigen dingen te willen doen maar ook compromissen te sluiten etc. Het groepje (3 kinderen) was eigenlijk net iets te klein in de periode voordat het stopte.
Hoe heeft uw kind de dienst ervaren: Mijn zoon vond de HBkids groep geweldig. Hij ging met veel plezier heen en kwam blij en enthousiast terug. Je merkte dat hij geprikkeld werd om zijn hersenen te gebruiken op een manier waarop dat op school te weinig gebeurt. Vanaf dag 1 viel het hem op dat deze kinderen hem begrepen, zijn humor snapten en daar zelfs op door gingen met eigen grapjes etc. Het was een plek waar hij zichzelf mocht zijn en zich thuis voelde.
Welk cijfer zou u deze dienst geven: 9
Anoniem
Hoe heeft u de dienst ervaren: Geweldig! De enige plek waar mijn zoon echt wordt gezien!
Hoe heeft uw kind de dienst ervaren: Hij gaat er graag naartoe
Welk cijfer zou u deze dienst geven: 10
- Anoniem
Ooit een vergelijking gemaakt tussen een orchidee en kinderen.
" kwetsbaar, mooi en teder" iets wat zo mooi kan bloeien met de
juiste zorg, aandacht en een beetje liefde.
Ruim een half jaar geleden, hadden wij een orchidee zonder bloemen,
zonder knoppen. Een jongentje die niks meer wou.
Gefrustreerd en boos op de wereld. Zelfs de interactie met andere was al te veel.
Nu vorige week,
"Mama, morgen ochtend vraag ik niet of ik al naar beneden mag. Ik ga zelf en dan maak ik voor jou een ontbijtje"
De volgende ochtend word ik om 7:05 gewekt door mijn zoon. Een bakje koffie, broodje pindakaas en een kaartje in zijn hand.
Een wereld van verschil, en dat in een half jaar tijd. Bloeit nog niet in zijn volle kracht. Maar de knoppen zijn weer aanwezig. Door die juiste aandacht, liefde en zorg kijken wij nu vol verwachting uit naar de dag dat die knoppen uit zullen komen.
Dank je wel.
- Anoniem
Zoeken naar de juiste uitdaging!
Vanaf het moment dat onze zoon op school kwam, viel het ons op dat hij best wel veel kon. Hij was onze eerste en wij wisten niet beter.
Al snel kwamen we erachter dat hij alles op school wel heel snel oppikte, maar toch ook erg van spelen hield. Vanaf groep drie begon het pas echt op te vallen.
Hij had het lezen en schrijven zo onder de knie. Gelukkig zat hij in een combi klas en leerde hij op eigen initiatief mee met alles wat groep vier voor de kiezen kreeg. Zo verveelde hij zich geen moment.
Totdat hij in de combi klas in groep vier kwam. Weg was de uitdaging.
Hij had in groep drie al veel opgepikt, dus niets was echt nieuw voor hem.
Toen werd hij veel ziek. Elke keer weer een infectie, van oor- tot luchtweg- en tot slot longontsteking. In november hebben we als ouders aan de bel getrokken op school en bij de huisarts. We gingen een scala van trajecten in.
Na een heleboel onderzoeken werd hij uiteindelijk getest op zijn IQ, toen werd er een hoop duidelijk. Tenminste, nu stond er op papier, wat we als ouders al lang wisten... Wat nu?
De zoektocht naar uitdaging begon. De school toonde goede inzet en er werden stappen ondernomen, maar ondanks dat hun inzet heel positief was, kwam er niet veel van de grond waarbij hij echt uitgedaagd werd. Onze zoon werd steeds weer ziek, bozer en vermoeid.
Via via werden wij
